ژان دوتور

ژان دوتور (Jean Dutourd) نویسنده‌ی برجسته‌ی فرانسوی، در سال ۱۹۲۰ میلادی در پاریس به دنیا آمد. زندگی او از ابتدا با رنج و دگرگونی گره خورد؛ در هفت‌سالگی مادرش را از دست داد و در ۲۰سالگی تنها ۱۵ روز پس از حمله‌ی آلمان در جنگ جهانی دوم اسیر شد، اما شش هفته بعد گریخت و برای ادامه‌ی تحصیل فلسفه در سوربن به پاریس بازگشت. این نویسنده که به مقاومت فرانسه پیوسته بود، در سال ۱۹۴۴ بار دیگر دستگیر شد، اما دوباره موفق به فرار شد و در آزادسازی پاریس شرکت کرد. نخستین اثر او به نام کمپلکس سزار در سال ۱۹۴۶ منتشر شد و جایزه‌ی پرایز استاندهال را برایش به ارمغان آورد. او در سال ۱۹۷۸ به عضویت فرهنگستان فرانسه (Académie française) و در ۱۹۹۷ به عضویت آکادمی علوم و هنرهای صربستان درآمد. ژان دوتور در طول زندگی ادبی پربار خود آثار بسیاری نوشت که برخی از شناخته‌شده‌ترینِ آن‌ها عبارتند از کمپلکس سزار (۱۹۴۶)، او بانْ بُر؛ صحنه‌هایی از زندگی زیر اشغال (۱۹۵۲)، رمان طنزآمیز «سرِ یک سگ» (۱۹۵۰)، تاکسی‌های مارن (۱۹۵۶) و هراس‌های عشق (۱۹۶۳). ژان دوتور افزون بر رمان‌نویسی، ترجمه‌هایی از آثار نویسندگانی چون همینگوی، ترومن کاپوتی و جی.کی. چسترتون نیز انجام داد. او که به‌عنوان نویسنده‌ای توانا، طنزپرداز و ناظر تیزبین جامعه‌ی فرانسه شناخته می‌شود، تا پایان عمر به نوشتن ادامه داد و سرانجام در سال ۲۰۱۱ در ۹۱سالگی در پاریس درگذشت.

ژان دوتور در طول زندگی حرفه‌ای خود موفق به دریافت چندین نشان معتبر دولتی و فرهنگی فرانسه شد. او در سال ۱۹۹۴ میلادی نشان شوالیه‌ی هنر و ادبیات (Ordre des Arts et des Lettres) را دریافت کرد؛ سپس در سال ۲۰۰۴ به‌عنوان افسر بزرگ لژیون دونور (Grand Officer of the Legion of Honour) که از بالاترین افتخارات ملی فرانسه است، مفتخر شد. این نویسنده به دریافت عنوان فرمانده‌ی نشان ملی شایستگی (Commander of the Ordre national du Mérite) نیز نائل آمد؛ افتخاری که به‌عنوان قدردانی از خدمات برجسته‌اش به فرهنگ و جامعه‌ی فرانسه به او اعطا شد.