غلامرضا بروسان

«غلامرضا بروسان»، در ۲۲ آذر ۱۳۵۲ در مشهد به دنیا آمد و در ۱۵ آذر ۱۳۹۰ در سانحه‌ای رانندگی در جادهٔ قوچان، به همراه همسر شاعرش «الهام اسلامی» و دخترشان «لیلا»، در ۳۸سالگی درگذشت. او از شاعران برجستهٔ معاصر بود و موفق به دریافت جایزهٔ شعر نیما و جایزهٔ شعر خبرنگاران شد.

او در طول زندگی‌اش دو مجموعه شعر «احتمال پرنده را گیج می‌کند» (۱۳۷۸) و «یک بسته سیگار در تبعید» (۱۳۸۴) را منتشر کرد. همچنین گزیده‌هایی از شعر مشهد با عنوان «به‌سوی رودخانهٔ استوک» (۱۳۸۵)، ترجمه و بازآفرینی «عصارهٔ سوما» از «ریگ‌ودا» (۱۳۸۷)، گزیده‌ای از اشعار «شمس لنگرودی» با عنوان «مرا ببخش خیابان بلندم» و مجموعه‌ای از شاعران خراسان با نام «اسب‌ها روسری نمی‌بندند» را گردآوری و منتشر کرد. کتاب اخیر بیش از ۶۰۰ صفحه دارد و سروده‌های ۵۰ شاعر خراسانی را در بر می‌گیرد.

از دیگر آثار او می‌توان به مجموعه‌های «۵ عاشقانه‌های یک سرباز» (۱۳۸۷) و «مرثیه برای درختی که به پهلو افتاده است» (۱۳۸۸) اشاره کرد. به‌خاطر همین اثر، «بروسان» در دومین دورهٔ جایزهٔ شعر نیما برگزیده شد. آخرین کتاب او با عنوان «در آب‌ها دری باز شد» شامل اشعار سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۹ بود که پس از مرگش به همت خانواده منتشر شد.

منتقدانْ شعر «بروسان» را سرشار از طراوت، نگاه تازه، پیوند با طبیعت و دغدغه‌های انسانی دانسته‌اند؛ مضامینی همچون صلح، رفاقت، مهربانی و درعین‌حال تقابل با جنگ و مسائل فرهنگی بشر در اشعارش پررنگ‌اند. او به جریان ساده‌نویسی در شعر فارسی تعلق داشت و ساده‌نویسی را نه امری آسان، بلکه دشوار و آگاهانه می‌دانست. به باور او، این شیوه راهی برای پیوند شعر با واقع‌گرایی و تجربه‌های تازهٔ حسی بود.

اشعار «بروسان» به زبان‌های انگلیسی، آلمانی و کردی ترجمه و منتشر شده‌اند. کتاب «یک بسته سیگار در تبعید» با ترجمهٔ «احمد پوری» (انگلیسی) و «علی عبداللهی» (آلمانی) در سال ۱۳۹۲ چاپ شد. همچنین گزیده‌ای از اشعار او و «الهام اسلامی» در سال ۱۳۹۴ به کردی ترجمه و منتشر گردید.