مهدی حسین

مهدی علی‌اوغلو حسینف (Mehdi Ali oglu Huseynov) که بیشتر با نام مستعار مهدی حسین شناخته می‌شود، در ۱۷ آوریل ۱۹۰۹ به دنیا آمد. او منتقد، نمایشنامه‌نویس و نویسند‌ه‌ی آذربایجانی بود که در رشته‌ی تاریخ از دانشگاه آذربایجان فارغ‌التحصیل شد. مهدی حسین در مؤسسه سینماتوگرافی گراسیموف مسکو نیز آموزش دید و از دهه‌ی ۱۹۲۰ فعالیت ادبی خود را با انتشار داستان‌های کوتاه آغاز کرد.

آثار اولیه‌ی او به زندگی روستایی آذربایجان پس از انقلاب و مبارزه با روابط فئودالی می‌پرداخت. از مهم‌ترین آثارش می‌توان به رمان‌های سیلاب، آبشرون، صخره‌های سیاه و صبح اشاره کرد که اغلب موضوعاتی چون جنگ داخلی، بازسازی سوسیالیستی، مبارزات انقلابی کارگران باکو و زندگی نفتگران آذربایجان را در بر می‌گیرند. او همچنین نمایشنامه‌هایی مانند شاعر، نظامی و جوانشیر را نوشت.

مهدی حسین علاوه‌بر نویسندگی، برای مدتی ریاست اتحادیه‌ی نویسندگان آذربایجان را نیز بر عهده داشت که نشان‌دهنده نفوذ و جایگاه رسمی او در فضای فرهنگی اتحاد جماهیر شوروی سابق بوده است. همچنین در سال ۱۹۵۰ جایزه‌ی دولتی استالین درجه‌ی سوم را دریافت کرد. او در ۱۰ مارس ۱۹۶۵ درگذشت.