دانلود و خرید کتاب صوتی سفر خیالی با پراید

کتاب صوتی سفر خیالی با پراید نوشته‌ی صابر تنگکی روایتی خودمانی از یک سفر طولانی خانوادگی است که از قم شروع می‌شود و در مسیری پر از غافلگیری، خستگی، شوخی، اشک، دعا و کشف‌های کوچک و بزرگ، شهرهای مختلف ایران را پشت سر می‌گذارد. نشر متخصصان آن کتاب را منتشر کرده است و کتاب صوتی با گویندگی مهدی لاوری فرد در دسترس شنونده قرار گرفته است. در این کتاب صوتی، نویسنده در قالب یادداشت‌های روزانه و زمان‌دار، از «روز چهارم» و «روز پنجم» سفر می‌گوید و به عقب برمی‌گردد تا از لحظه‌ی تصمیم ناگهانی برای رفتن به شیراز و بعد مشهد، تا بازگشت دوباره به شیراز و خانه را قدم‌به‌قدم روایت کند. حضور خانواده، به‌ویژه همسر و پسرش محمد، در تمام مسیر پررنگ است و بسیاری از لحظه‌ها از زاویه‌ی رابطه‌ی پدر، همسر و همراه سفر دیده شده است. کتاب صوتی سفر خیالی با پراید بیش از آن‌که فقط شرح مسیر باشد، ثبت حس‌ها و فکرهایی است که در دل جاده، کویر، حرم، هتل‌های بین‌راهی و حتی پشت میز یک اتاق اجاره‌ای در هتل ارم شکل گرفته است؛ از شوخی‌های بین دوستان تا لحظه‌های بغض‌دار کنار ضریح امام رضا و از خستگی مفرط در ۶۰ کیلومتری نیشابور تا حیرت از توربین‌های بادی بینالود و سکوت کویر فیض‌آباد. این ترکیبِ سفر، خانواده و تأمل‌های شخصی، فضای کتاب صوتی را شکل داده است.

درباره کتاب سفر خیالی با پراید

کتاب صوتی سفر خیالی با پراید با روایت صابر تنگکی از همان سطرهای اول، شنونده را وسط یک سفر در حال انجام قرار می‌دهد؛ جایی در هتل ارم، در نیشابور، روز چهارم سفر، ساعت ۹:۴۵ صبح. نویسنده پشت میز نشسته و نمی‌داند از کجا شروع کند، بعد ناگهان شنونده را به چند روز قبل برمی‌گرداند؛ به شبی که حوالی ساعت ۱۲، تصمیم ناگهانی رفتن به شیراز گرفته شد. ساختار آن کتاب بر پایه‌ی یادداشت‌های روزانه و زمان‌دار است؛ «روز چهارم»، «روز پنجم»، ساعت‌های دقیق، توقف‌ها، خواب‌آلودگی‌ها و مکث‌های بین راه. در این میان، شهرهایی مثل قم، شیراز، کازرون، اصفهان، قم، تهران، دامغان، سبزوار، نیشابور، مشهد، یزد، تفت و روستای ابیانه مثل ایستگاه‌های یک خط طولانی روی نقشه ظاهر می‌شوند. کتاب صوتی سفر خیالی با پراید در ۱ سفر بلند، اما در چند برش زمانی و مکانی روایت شده است؛ از تصمیم ناگهانی برای رفتن به شیراز با یک دست لباس و وسایل صبحانه، تا شکل‌گرفتن رؤیای مشهد در مسیر، غافلگیرکردن همسر، هماهنگی با دوستانی مثل سبحان و اصغر، توقف در آرامگاه سعدی، عبور از نیروگاه بادی بینالود، ورود به حرم امام رضا، اشک‌ها و دعاهای محمد کنار ضریح، خستگی‌های جاده‌ی قم تا مشهد، و بعد عبور از دل کویر برای رسیدن به یزد و بازگشت به شیراز. نویسنده در آن کتاب نه‌تنها مسیر را ثبت کرده است، بلکه لحظه‌های درونی خودش را هم می‌آورد؛ از حس شرمندگی وقتی می‌بیند همسر و بچه‌ها زیر آفتاب کویر خسته شده‌اند، تا تأمل درباره‌ی رشد پسته و زعفران در دل بیابان، و این‌که «رشد در سختی» و «ایستادگی» چه معنایی پیدا می‌کند. در پایان، وقتی سفر تمام شده و چند روز از بازگشت گذشته، نویسنده پشت میز می‌نشیند و اعتراف می‌کند که حتی در توصیف روستای ابیانه هم زبانش از بیان زیبایی و اصالت آن‌جا ناتوان بوده است و در نهایت نام سفر را همان‌طور که در ذهنش شکل گرفته، انتخاب می‌کند: سفر خیالی با پراید.

خلاصه داستان سفر خیالی با پراید

نویسنده در سفر خیالی با پراید از دل یک لحظه‌ی ساده شروع می‌کند: شبی در قم، ساعت حدود ۱۲، تصمیمی ناگهانی برای رفتن به شیراز. صبح ساعت ۵، خانواده با یک دست لباس و وسایل صبحانه راه می‌افتند. در مسیر، کنار جاده‌ی کازرون صبحانه می‌خورند و بعد وارد شیراز می‌شوند؛ دروازه اصفهان، بازار وکیل، شاه‌چراغ و دیدار با دوست قدیمی، سبحان. در همین رفت‌وآمدها، جرقه‌ی سفر بعدی زده می‌شود؛ همسر در مسیر می‌گوید کاش می‌شد به مشهد رفت و همین جمله برای نویسنده تبدیل به تصمیمی جدی می‌شود: بدون آمادگی، از شیراز راهی مشهد شدن. نویسنده با کمک دوستانش، به‌ویژه اصغر، نقشه‌ی غافلگیری همسر را می‌چیند. به همسر گفته می‌شود که قرار است به یکی از باغ‌های اطراف شیراز بروند، اما مسیر عملاً به سمت اصفهان و بعد مشهد است. همسر در خواب است و وقتی بیدار می‌شود، با تابلوهای جاده‌ای و شهرهایی روبه‌رو می‌شود که با تصورش هم‌خوان نیست. تماس با اصغر، تعجب، دلخوری از «حماقت ظاهری» شوهر و در نهایت افشای ماجرا از زبان سبحان روی بلندگو، بخشی از تنش و شوخی این سفر است. در این میان، نویسنده از جزئیات کوچک هم نمی‌گذرد؛ از ترس ناگهانی محمد در خواب، تا چشمک‌زدن به اصغر برای بیدارکردن بقیه. مسیر قم تا مشهد با توقف در شهرهایی مثل دامغان، سبزوار و نیشابور پر از خستگی و کم‌خوابی است. ۶۰ کیلومتر آخر تا نیشابور برای نویسنده مثل ۶۰۰ کیلومتر می‌گذرد؛ هر ۱۰ کیلومتر کنار جاده می‌ایستد، آب به صورتش می‌زند و در نهایت ۱۰ کیلومتر مانده به نیشابور ۲۰ دقیقه می‌خوابد تا بتواند خودش و خانواده را سالم به هتل برساند. در ادامه، توصیف نیروگاه بادی بینالود و چرخش توربین‌ها در دشت، مقدمه‌ای است برای ورود به مشهد. همسر از ورودی شهر تا رسیدن به حرم با نگاهش گنبد را جست‌وجو می‌کند و وقتی بالاخره حرم را می‌بیند، چشمانش پر از اشک می‌شود. در حرم، نویسنده و پسرش محمد به ضریح نزدیک می‌شوند. محمد سه دعا دارد: برای امام حسین، برای دایی خودش و برای امام حسن. این صحنه، نویسنده را به ۱۶ سال قبل پرتاب می‌کند؛ زمانی که پدرش او را روی دوش خود بلند کرده بود تا ضریح را بگیرد. این هم‌زمانیِ دو تصویر، بغضی قدیمی را زنده می‌کند و او بعد از تماس با پدر، آن‌قدر گریه می‌کند که نمی‌تواند صحبت را ادامه دهد. در کنار این لحظه‌های احساسی، سفر جنبه‌های روزمره هم دارد: گشتن دنبال هتل، خرید، بردن محمد به پارک ملت و برنامه‌ریزی برای بازگشت. در مسیر برگشت، خانواده از دل کویر می‌گذرند؛ از فیض‌آباد، جایی که پسته و زعفران در دل بیابان رشد می‌کند، تا یزد، تفت و دهشیر. نویسنده کویر را «معنای زندگی واقعی» می‌بیند و از رشد در سختی، ایستادگی و حکمت حضور یک تکه سنگ در دل بیابان حرف می‌زند. در اوج گرما، محمد می‌گوید «بابایی سوختم» و نویسنده خود را در موقعیتی می‌بیند که باید هم پدر باشد هم راننده‌ی خسته‌ی جاده. بعد از رسیدن به یزد و سرگردانی برای پیدا کردن مسیر شیراز، خانواده تا نیمه‌شب خود را به شیراز می‌رسانند و پیش دوستشان سجاد می‌مانند. در پایان، چند روز بعد از بازگشت، نویسنده پشت میز می‌نشیند، یادش می‌افتد که توصیف روستای ابیانه را جا انداخته و اعتراف می‌کند که کوتاه‌بودن بخش ابیانه به‌خاطر کوچکی آن‌جا نیست، بلکه به‌خاطر ناتوانی خودش در بیان زیبایی و اصالت آن روستاست. در نهایت، برای همه‌ی این مسیر پر از غافلگیری، خستگی، اشک، خنده و فکر، نامی را که از اول در ذهنش بوده انتخاب می‌کند: سفر خیالی با پراید.

چرا باید کتاب سفر خیالی با پراید را بشنویم؟

سفر خیالی با پراید شنونده را وسط یک سفر واقعی می‌نشاند؛ سفری که نه از قبل برنامه‌ریزی شده، نه پر از امکانات ویژه است، بلکه با یک پراید، یک خانواده‌ی سه‌نفره و چند دوست صمیمی شکل گرفته است. آن کتاب نشان می‌دهد چگونه یک تصمیم ناگهانی در نیمه‌شب می‌تواند به تجربه‌ای تبدیل شود که سال‌ها در ذهن بماند؛ از حرکت بی‌برنامه به سمت شیراز تا چرخش ناگهانی مسیر به‌سوی مشهد. این کتاب صوتی برای کسانی که به جزئیات زندگی روزمره علاقه دارند جذاب است؛ چون نویسنده از لحظه‌های کوچک نمی‌گذرد: از بیدارکردن بچه‌ها در سحرگاه، از ترس ناگهانی محمد، از چشم‌به‌راه‌بودن همسر برای دیدن گنبد حرم، از خستگی ۶۰ کیلومتر آخر تا نیشابور، از بوی عطری که زیر تخت هتل پیدا شده و از گفت‌وگوهای کوتاه تلفنی با دوستان. در کنار این‌ها، تأمل‌های او درباره‌ی کویر، پسته و زعفران، و معنای «رشد در سختی» به سفر رنگی فکری می‌دهد. شنیدن این کتاب صوتی فرصتی است برای لمس ترکیب سفر، خانواده و ایمان؛ جایی که شوخی و خنده کنار اشک و دعا می‌نشیند. شنونده در طول مسیر با نویسنده همراه می‌شود، خستگی جاده را حس می‌کند، در هتل‌های بین‌راهی استراحت می‌کند، در حرم امام رضا اشک می‌ریزد و در دل کویر با سؤال‌های درونی او روبه‌رو می‌شود. این همراهی، تجربه‌ی سفر را از یک گزارش خشک فراتر می‌برد و آن را به نوعی هم‌سفری ذهنی تبدیل می‌کند. همچنین در سفر خیالی با پراید، رابطه‌ی نویسنده با همسر و پسرش محور مهمی است؛ از غافلگیرکردن همسر تا شرمندگی از خستگی او و از دعاهای کودکانه‌ی محمد تا جمله‌ی ساده‌ی «بابایی سوختم» در دل کویر. این لحظه‌ها، سفر را به آینه‌ای برای دیدن نقش خانواده در زندگی روزمره تبدیل کرده است.

شنیدن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن سفر خیالی با پراید به کسانی پیشنهاد می‌شود که به سفرهای جاده‌ای، ایران‌گردی و روایت‌های خودمانی از شهرهایی مثل شیراز، مشهد، یزد، نیشابور و روستاهایی مثل ابیانه علاقه دارند. همچنین به کسانی پیشنهاد می‌شود که دغدغه‌ی خانواده، رابطه‌ی پدر و فرزند و تجربه‌های مشترک خانوادگی در سفر برایشان مهم است و دوست دارند در کنار روایت مسیر، با حس‌ها و فکرهای یک پدر در دل جاده همراه شوند. به علاقه‌مندان تأمل‌های شخصی درباره‌ی کویر، سختی، رشد، ایمان و زیارت هم می‌توان این کتاب صوتی را پیشنهاد کرد؛ کسانی که دوست دارند در خلال یک سفر ساده، با لایه‌های عاطفی و فکری آن آشنا شوند.