چشمه گفت: «قل..........قل..........قل» صدای چشمه خیلی غمگین بود. انگار داشت گریه میکرد. کسی صدای چشمه را نمیشنید. چون هیچکسی آن نزدیکیها نبود. امّا یک روز دو پرنده چشمه را دیدند. کنارش نشستند. خانم پرنده گفت:«چه جای آرامی بهتره یه کم استراحت کنیم.» چشمه گفت:«قل قل........قلقل» آقای پرنده جلو رفت …
این نوشته را پسندیدی؟
اطلاعات چاپ
این نوشته در شماره ۳۰۸۱ مجله کیهان بچهها (بهار ۱۴۰۱) منتشر شده است.