
وقتی کلمهی «دوستی» را میشنویم، آیا چیزی غیر از دوستانمان به یادمان میآید؟ گمان نمیکنم. همان چند نفر رفیق گرمابه و گلستان؛ همان بخش گل و بلبلِ ماجرا؛ دردلکردنها، بیرونرفتنها، گریهکردن و از ته دل خندیدنها. چیزهایی که شرط میبندم اگر میخواستید به پدر یا معلمتان بگویید ترجیح میدادید آدامس بجوید که نتوانید حرف بزنید. حرف را درز میگرفتید که آن منطقهی امن حریم شخصی دست نخورد، دست کسی به آن نرسد و همیشه تروتازه بماند. ولی رازها را پیش یک دوست حاضریم لو بدهیم (نگویید درمانگرها هم محرم رازند؛ دربارهی دوستی حرف میزنم). ولی اینها همان بخش گل و بلبل دوستی است. میخواهم از اینجا به بعد را برایتان تعریف کنم؛ قصهی دوستیهایی که تغییر شکل میدهد.
من دو نوع از این دوستیهای تغییرشکلیافته را بهتر میشناسم: دوستیهایی که با همکاری و پول قد میکشد و دوستیهایی که به یک رابطهی تعریفشدهی جنسیتی تبدیل میشود. نمیدانم دلیل این تغییر شکل چیست و آیا به نظریهی تکامل داروین ربط دارد یا نه؟ ولی میدانم واقعیت دارد و میلیاردها بار تکرار شده است. وقتی با کسی دوست میشدم، مدتی که میگذشت دوست داشتم با او یک تیم تشکیل دهم؛ یک بیزنس مشترک یا یک آموزش گروهی. یک نفر میشود بازاریاب، یک نفر مجری پروژه. یا هر دو میجنگیم برای متقاعد …