قیس عبدالمُغنی شاعر معاصریمنی متولد سال ۱۹۸۲ است. او از سال ۲۰۱۲ به‌طور جدی به نوشتن شعر منثور (قصیده‌النثر) روی آورد و به‌تدریج به یکی از صداهای شاخص نسل جدید شاعران یمن بدل شد.شعرش بازتاب زندگی روزمره زیر سایه‌ی جنگ، فروپاشی و بی‌پناهی انسان است؛ با زبانی ساده، طنزی تلخ و نگاهی انسانی به فاجعه. عبدالمُغنی در شعرهایش به‌جای بازتولید شعارهای سیاسی یا قهرمانی، از «انسانِ بی‌پناه» سخن می‌گوید؛ انسانی که در میانه‌ی جنگ، هنوز به زبان شعر پناه می‌برد تا زنده بماند.
از او تاکنون دو مجموعه‌شعر منتشر شده است:
۱- «أقول أنا وأعني لا شيء» می‌گویم من، و مقصودم هیچ است.
۲- «تعالي إلى صدري ولو على هيئة رصاصة» به قلب‌ام بیا، حتی اگر در هیئت گلوله‌ای باشی
مترجم : ساناز داودزاده‌فر
(۱)
فردا،
وقتی ذخیره‌مان از کودکان، زنان و پیران تمام شود،
این جنگ
از گرسنگی خواهد مرد.
و آن‌گاه زمین برای‌مان
صلحی خواهد زاد
که شبیه ماست:
یتیم،
سنگین،
و بی‌کار.
(۲)
مردی که هنوز کشته نشده بود به …
