نشانههای آشنای ثروت برای ما اتومبیلهای بسیار گرانقیمت، ساعتهای چندمیلیاردی، یا خانههای کاخمانند است. اما الگوی جدیدی از مصرف در میان ابرثروتمندان دارد این شیوۀ مصرف متظاهرانه را از میان میبرد. در الگوی جدید، ثروتمندان با لباسهای معمولی و دوچرخههایشان اینطرف و آنطرف میروند و، بهجای سوپِ بالۀ کوسه، سیب و کلم میخورند، اما چنان برای آموزش و سلامت خود خرج میکنند که برتریشان تا نسلهای بعد تضمین شود.
ایان — در سال ۱۸۹۹، تورستِن وِبلِن، اقتصاددان آمریکایی، میدید که قاشقهای نقره و کرستهای زنانه نشانههای جایگاه اجتماعی نخبگان هستند. وبلن در رسالۀ خود، نظریه طبقۀ تنآسا [۱]، که حالا کتابی شناختهشده است، اصطلاح «مصرف متظاهرانه» [۲] را برای اولینبار به کار برد، تا به وضعیتی اشاره کند که در آن اشیا و کالاها بهمنزلۀ شاخصهایی برای جایگاه و منزلت اجتماعی به نمایش گذاشته میشوند. پس از گذشت بیش از صد سال، مصرف متظاهرانه همچنان بخشی از چشمانداز سرمایهداری امروزی است، هرچند، در دنیای امروز، دسترسی به کالاهای لوکس نسبت به دوران وبلن بهشکل قابل توجهی افزایش یافته است. سیل کالاهای تجملاتی و غیرضروری از کارکردهای اقتصاد مبتنی بر تولید انبوهِ قرن بیستم، برونسپاری تولید در چین، و ایجاد بازارهای نوظهوری است که نیروی کار و کالا در آنها ارزان است. در همین حال، شاهد پیدایش بازار مصرف طبقۀ متوسط بودهایم که نیازمند کالاهایی با قیمتهای پایینتر است.
باوجوداین، همگانیشدنِ کالاهای مصرفی سبب شده است که فایدۀ این کالاها، بهعنوان ابزارهایی برای بهرخکشیدن جایگاه اجتماعی، کاهش یابد. بهرغم شدتگرفتن نابرابری اجتماعی، هم …
