در وطنی که همه چیزش رو به زوال است و کتیبه‌هایش رو به فرسودگی، خوب است که همه‌ی آنچه که از گذشتگانمان به جای مانده است را نوشته و برای آیندگان نگه داریم. به این صورت است که ایران نه به عنوان "گوشه‌ای" یا "حاشیه‌ای" از تاریخ جهان، بلکه مرکز آن شناخته خواهد شد، تا روایت خود را بازگو کند
یکی از عادت‌های چشمگیر ایرج افشار این بود که در طول سفرهای خود هر روز صبح درباره‌ی آنچه که روز قبل گذشته بود می‌نوشت. من نیز با اینکه از کودکی دفترچه‌ی خاطراتی داشتم، روزنامه‌نویسی در سفر را از ایرج افشار آموختم. هر کسی را که در سفر ملاقات می‌کردیم، اطلاعاتی از او و کار فرهنگی‌‌اش را در دفترچه‌اش می‌نوشت، همچنین درباره‌ی بناها و تاریخچه‌ی آنها. و اگر هم کتیبه یا …
