شعر

شعری از احمد نجاتی

سپیده که بدمد

فوجی از پرنده‌ها

دوباره بر فراز رود پرواز خواهند کرد

غمگین نباش

ظلمت

در سیاهی خود فرو خواهد ریخت

همچنان که نور

بر دره‌های ژرف

و شادی

چهره‌ی عبوس شهر را

با کهکشانی از ستاره‌های روشن

روشن خواهد کرد

سپیده که بدمد

دوباره با هم

در خیابان‌ها خواهیم رقصید

دوباره

ترا…