شعر دیجیتال یا توهم روایت‌های گم شده

شعر را حاصل پیوند کلام و تخیل دانسته‌اند، گاه دارای وزن و گاه حتی در قالب نثر. تا همین نیم قرن پیش اگر شعر ریتم و وزن نداشت از نظر خیلی‌ها ‌شعر تلقی نمی‌‌شد، کم کم شعر سپید و شعر منثور هم جای خود را در آثار ادبی باز کردند. بعدها‌ در توصیف بسیاری از آثار هنرهای تجسمی‌ نیز آن‌ها ‌را شعری نقاشی شده یا شعری تراشیده از سنگ و فلز دانستند و تعریف شعر هر روز گسترده‌تر و بسیط‌تر شد. اما آن چه در بین همه‌ی این ابزارهای بیان شعر ثابت باقی ماند عنصر تخیل انسان و پیوند آن با طبیعت و محیط اطراف بود. چرا که شعر در هر شکلی در عالم تخیل شاعر …