
دانش وقتی عمق پیدا میکند الماسی در وجود آدمی میشود، درخشان و کمیاب. از میان انبوه داناییها، دانش کمیاب فرونشته در ذهن و جان انسان کمیاب است و فرق دارد با آنچه که از این کتاب یا آن کتاب جمع شده باشد و یا حفظاش کنیم و جزیی از محفوظات ما شود. همان است اما در گذر درازنای اندیشهورزی عمق یافته است. اندیشهای که درونی شده، درست مثل لباسی که درخور تن میشود هماهنگیای شگرف …