«نهال تجدد نویسنده، مترجم، دختر مهین تجدد و رضا تجدد و همسر ژان کلود کریر (نویسنده، سناریست و اندیشمند معاصر) است. تجدد سالهاست ساکن فرانسه است. دکترای زبان چینی دارد اما شیفتهی ایران و زبان فارسی است. او در خانهای زندگی کرده که مادرش و بعدها همسرش دایما با اشعار مولانا انس داشتهاند. کتابهایش؛ عارف جان سوخته، در جستجوی مولانا و ملک گرسنه همگی حکایت از شیفتگی او به فرهنگ و زبان ایرانی و بهخصوص اشعار و اندیشههای مولوی و شمس دارند. حتی در زندگینامهی خود نوشتش به نام «ایرانی تر» نیز ردپای این علاقه و چرایی آن دیده میشود. تجدد بیشتر مینویسد و ترجمه به قول خودش برایش نوعی تفنن است. اما در همین تفنن هم سلیقهی خاصی برای انتخاب کتابی که ترجمه میکند دارد. او اخیرا کتابی به نام «تو مثل من فردا به دنیا آمدی» را ترجمه کرده که در نوع خود متن شگفتانگیز و متفاوتی است. کتاب مجموعهای از نامههای رد و بدل شده بین مارینا تسوتایوا، باریس پاسترناک و راینر ماریا ریلکه است که بیانگر عشقی عمیق و متفاوت بین این سه نفر است. عشقی که از راه دور شکل میگیرد. با تجدد در سفر اخیرش به ایران دربارهی این کتاب، خودش و بسیاری مسایل دیگر در یک بعدازظهر سرد به گفتگو نشستیم. گفتگویی دلچسب و دوست داشتنی و پر از یاد دوستان مشترک.
اعلم: چه طور است که از نام شما شروع کنیم. پدر و مادر شما نام «نهال» را به شما نهادند آیا این نام نشان از نوعی آرزوی پنهان داشت برای اینکه شما نهالی باشید که راه آنها را ادامه دهد؟
نمیدانم شاید، ولی کسی با من در این مورد صحبت نکرده. فقط میدانم وقتی به دنیا آمدم مادرم مرا که میبیند میگوید آهو و پدرم فردا شناسنامهای به نام آهو میگیرد. وقتی مادرم شناسنامه را میبیند …
