«دفتر کوچکی در خیابان آبان شمالی اجاره کرده بودیم. در تدارک شمارهی عید بودیم. روزهای ابتدای اسفند ۱۳۸۱ بود دو شمارهی اسفند و فروردین ۲۰ و ۲۱ را در یک نسخه و با صفحات بیشتر چاپ کردیم با طرح شاخه گلی داخل یک قاب چوبی. آن روزها سابقهی دوستیمان با احمد پوری عزیز به یک سال میرسید. رفاقتی که امروز ۲۵ سال، یک ربع قرن از آن میگذرد و من به آن افتخار میکنم. ترجمهی کتاب ناظم حکمت در راه انتشار بود و او متواضعانه پذیرفت که در غروبی زمستانی با هم گپ بزنیم. یادم هست دوستی کیک شکلاتی برایمان هدیه آورده بود و آن عصر به قول احمد پوری شد عصر شعر و چای با طعم شکلات.»
احمد پوری مترجم نام آشنای آثار ناظم حکمت. نرودا، آخماتو او... به تازگی به مناسبت سال جهانی بزرگداشت ناظم حکمت که از سوی یونسکو اعلام شد. مجموعه جدیدی از اشعار حکمت را ترجمه کرده است که توسط نشر مرکز به بازار عرضه خواهد شد. در این مجموعه برخلاف مجموعه قبلی «تو را دوست دارم چون نان و نمک» که گزینهای از اشعار عاشقانه ناظم بود. نمونههایی از اشعار او در دورههای مختلف زندگیاش انتخاب شده است. پوری دربارهی این مجموعه میگوید. «مدتها بود که فکر ترجمه اشعار بیشتری از ناظم بودم. من با این شاعر قرابت حسی و روحی بسیار زیادی احساس میکنم و این است که تنها در مقام یک مترجم با او برخورد نمیکنم. بنابراین در مجموعهی حاضر گلچینی کاملا سلیقهای از تمامی دوره شاعری او آماده کردهام. اما در این سلیقه نظمی را نیز دخیل کردهام و آن ترتیب زمانی اشعار است تا خواننده در عین خواندن اشعار او با سیر تحول فکری و هنری این شاعر هم آشنا شود. مثلا از ترتیب این اشعار میتوان ناظم جوان و مارکسیست را با شعارهای تند دنبال کرد تا به شاعری انسان گرا و ژرفاندیش را که دیگر در قید شعارهای سیاسی صرف نیست و حتی یکی از زیباترین شعرهایش را در ذم یکتاتوری استالین میسراید. رسید این شعر که قبلا به فارسی ترجمه نشده بود. در مجموعهی اخیری که از آن صحبت شد گنجانده شده است.
