تهمینه روایت تصویرهای گمشده | طاقچه
infinite

ویژه مشترکین بی‌نهایت

تهمینه روایت تصویرهای گمشده

گفت و گو با محمد محمدعلی

مجلۀ آزما

۱۱ دقیقه مطالعه

sharebookmark

این مصاحبه در خرداد ماه سال ۱۳۸۳ انجام و در شماره‌ی ۳۰ مجله چاپ شد. بیماری قلبی محمد محمدعلی بهتر شده بود، سیگار را کم کرده بود و شدیدا از این ماجرا شاکی بود. دوران حضورش در وطن بود هنوز کانادانشین نشده بود که دلمان برایش تنگ شود و بعد هم برای همیشه دلتنگش بمانیم و دستمان به دامنش نرسد. عصر خوبی بود آن عصر مصاحبه کلی خاطره گفتیم از دوستان قدیم حالا محمد خودش به خاطره‌ها پیوسته.

محمد محمدعلی، صمیمی تر از آن است که ظاهرش نشان می‌دهد دو خط همیشه پیدای بین ابروانش همراه با چشمان درشت و نگاه پرسشگر او، در برخورد اول بیش از آن که دوستانه باشد کاونده است و پر از تردید. نسبت به تو این تردید اما ناپایدار است مثل تکه ابری در مسیر باد که زود ناپدید می‌شود و تو محمد، محمدعلی را در پی اولین لبخنده‌ای که به هر دلیل بر چهره می‌نشاند می‌شناسی، ساده، صمیمی و دوست داشتنی. خنده‌اش درست مثل خنده کودک درون اوست به همان زلالی و پر از صمیمیت. او از ته دل و شادمانه می‌خندد درست برخلاف ظاهرش با آن اخم همیشگی و انگار او می‌داند که خنده‌هایش دل نشین است و می‌داند که در پی اولین خنده جایش را در دل و ذهن تو محکم کرده است و این لحظه آغاز اعتماد اوست. محمد محمدعلی، در اردیبهشت سال ۱۳۲۷ در تهران به دنیا آمد. نوشتن را از سال‌های دبیرستان آغاز کرد اما اولین مجموعه داستان‌هایش در سال ۵۴ چاپ شد. «دره هندآباد گرگ داره» و بعد «از ما بهتران» در سال ۵۷ او در سال ۱۳۶۶ مجموعه داستان «بازنشستگی» و جُنگ «مس» را منتشر کرد. در سال ۱۳۷۰ دو رمان «رعد و برق بی‌باران» و «نقش پنهان» او منتشر شد. چاپ دوم کتاب «سه گفت و گو با احمد شاملو، محمود دولت آبادی و اخوان ثالث» و چاپ دوم مجموعه داستان «از ما بهتران» و چاپ اول رمان «باورهای خیس یک مرده» که در سال (۱۳۷۶) منتشر شد ادامه کار نویسندگی او را شکل می‌دهد. «دریغ از روبرو» عنوان مجموعه داستان دیگری است که او در سال ۷۸ منتشر کرد و پس از آن رمان «برهنه در باد» و «آدم و حوا» را و آخرین اثرش رمان «تهمینه» است که بهانه‌ای شد برای این گفتگو. با یادآوری این‌که مجموعه داستان بازنشستگی در سال ۷۷ و رمان «برهنه در باد» در سال ۸۱ موفق به دریافت جایزه شدند. دعوت به فستیوال ادبی برلین به عنوان تنها نماینده ایران و قصه خوانی در کنار نادین کوردیمر نوبلیست ۱۹۹۳ و طاهربن جلون نویسنده فرانسوی و اورهان پاموک رمان نویس مشهور ترک از خاطرات شیرین او محسوب می‌شود.

این نوشته‌ را پسندیدی؟

like
like

اطلاعات چاپ

این نوشته در شمارهٔ ۱۸۸ مجلهٔ آزما (زمستان ۱۴۰۳) منتشر شده است.