اولش یه اختلاف نظر طبیعی جلوه میکرد، اما آرامآرام شد یک شکاف عمیق. یه گروه در هیأت اعتقاد داشتند نباید موقع روضه و سینهزنی نور پُرحجم روشن باشه و باید اجازه داد مستمع در خلوت خودش بمونه؛ ولی گروهی دیگه ضرورت تصویربرداری و انعکاس روضه رو مهمتر میدونستند و میگفتند باید نور فیلمبرداری تأمین بشه.
هیچکدوم هم از موضع خودش کوتاه نمیاومد و برای خودش حجتهای محکمی داشت. مثلاً گروه اول روی مستمع حاضر و احترام به کسی که مهمان هیأته تأکید داشت، فلذا ادعا داشت که …
