پری رو تاب مستوری ندارد

از اواخر دهه‌ی نود تاکنون سینمای ایران بدترین سال‌های عمر خود را طی می‌کند سال‌هایی که فیلم‌ها در پایین‌ترین سطح از نظر موضوعی و تکنیکی روی پرده‌ی «سینماهای سراسر کشور» و در چرخه‌ی سینمای خانگی به نمایش درمی‌آیند و جالب این است که همه‌ی فیلم‌های به نمایش درآمده با بودجه‌هایی سنگین و گاه سرسام‌آور ساخته می‌شوند و البته گفته می‌شود که بخشی از آنچه به عنوان سرمایه و هزینه ساخت فیلم برآورد می‌شود خارج از این چرخه مورد استفاده قرار می‌گیرد و درصدی از مبلغ تعیین شده برای ساخت فیلم که معمولا از سوی نهادهایی غیر از نهادهای سنتی سرمایه‌گذاری برای ساخت فیلم تأمین می‌شود و دست‌ودل‌بازانه روی کاغذ می‌آید. خارج از چرخه‌ی «قرارداد فیمابین» صرف مخارج دیگری می‌شود مخارجی که از سوی نهاد تأمین‌کننده سرمایه تعیین می‌شود. اما آن‌چه مهم است. دخل و تصرف‌های احتمالی در میزان سرمایه تعیین شده برای ساخت فیلم نیست و آن‌چه که اهمیت دارد نتیجه و حاصل سرمایه‌ی هنگفتی است که به روایت خبرهای منتشر شده صرف ساختن فیلم می‌شود. فیلم‌هایی که …