عین تاریخ

رفاقت مفضل

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ: «أَنَّ عِدَّهً مِنْ أَهْلِ الْکُوفَهِ کَتَبُوا إِلَى الصَّادِق، فَقَالُوا: إِنَّ الْمُفَضَّلَ یُجَالِسُ الشِّطَارَ وَ أَصْحَابَ الْحَمَّامِ وَ قَوْماً یَشْرَبُونَ الشَّرَابَ، فَیَنْبَغِی أَنْ تَکْتُبَ إِلَیْهِ وَ تَأْمُرَهُ أَلَّا یُجَالِسَهُمْ. فَکَتَبَ إِلَى الْمُفَضَّلِ کِتَاباً وَ خَتَمَ وَ دَفَعَ إِلَیْهِمْ، وَ أَمَرَهُمْ أَنْ یَدْفَعُوا الْکِتَابَ مِنْ أَیْدِیهِمْ إِلَى یَدِ الْمُفَضَّلِ. فَجَاءُوا بِالْکِتَابِ إِلَى الْمُفَضَّلِ...»

محمد بن سنان می‌گوید: «عده‌ای از کوفیان به امام صادق نامه نوشتند که مفضل با افراد پست (لات) و کفترباز و شراب‌خوار نشست و برخاست می‌کند، خوب است که نامه‌ای به او بنویسید و به او دستور دهید با آنها ننشیند. امام صادق نامه‌ای به مفضل نوشت و آن را مهروموم کرد و به آن‌ها داد و دستور داد که نامه را به دست خود مفضل بدهند. آن‌ها هم به همراه نامه آمدند …