در جایی میخواندم که عمرِ واژهی دوستداشتنی ترانهي نوین، برمیگردد به خیلی سال پیش. خیلی سال پیشتر از آن که شهیار قنبری در دو آلبوم شناسنامهی یک و شناسنامهی دو به ترانهی نوین اشاره کند، مسعود هوشمند در گوشهای از مصاحبهاش با هفتهنامهی جوانان امروز به تاریخ ششم مرداد پنجاهوچهار از عبارت ترانهسرایی نوین استفاده کرده و چه خوب که استفاده کرده! و احتمالاً پس از آن تاریخ بوده که هر کسِ درستی که دستش رسیده و توانسته، کوشیده تا چیزی بیفزاید بر این ماجرای دلخواه و صد البته که دکتر افشین یداللهی فقید، از مهمترین و شاخصترینِ این کَسان است! افشین یداللهی در عمر کوتاه و پربار خود توانست در جبهههای مختلفی به نفع ترانهی نوین این سرزمین بجنگد و در حد بضاعت خود که کم هم نبود، به اعتبار این صنف لاغر بیفزاید:
افشین یداللهی از …
