جمع‌خوانی تحلیلی آثار مهدی اخوان‌ثالث، سه‌دهه پس از او: چهارفصل؛ زمستان

۱. یکی از همین روزهای شهریور بود که مهدی اخوان‌ثالث کوله‌بارش را جمع کرد و قدم در راه بی‌برگشت گذاشت، حالا ۳۰ سال از آن ظهر تابستان که شاعر زمستان نبودنش را سرود می‌گذرد و از پس این سال‌ها هنوز اخوان شاعر مهمی‌ست. اگرچه اندک، هنوز هستند از میان کسانی که هم‌نسل او‌ بودند، و هستند پرشمار کسانی که هم‌سن شعر «زمستان» اویند و هستیم ما به نیمه‌ی عمر رسیده‌هایی که در جلسات شعرمان و دعواهای اخوان-شاملویی آن روزها، که در همه‌ی محافل شعری جاری بود و رگ‌های گردنمان را بیرون می‌انداخت، نسل اندر نسل که اخوان‌ثالث برایمان شاعری مهم در شعر ایران بود و هست. همین امروز هم، در ازدحام صداهای وزین یا گوشخراشی که همهمه می‌کند «پهلوان زنده را عشق است»، طنین خش‌دار صدای اوست که مِه را می‌تاراند و می‌خواند: خوان هشتم را/ من روایت می‌کنم اکنون/ من که نامم «ماث». برای همین زمزمه‌ی اینکه این روزها کسی شعر اخوان را نمی‌خواند …