کارگاه وزن دنیا جایگاه شاعران نوخاسته و نوقلم است و شاعرانی که در شهر و استان خودشان در انجمن یا محفلی فعالیت دارند. بخشی از این جایگاه مختص انتشار شعر این شاعران است و در بخشی دیگر آنها که خوش دارند نکتهای دربارهی شعرشان بشنوند یا دوستانی که شعرشان قدری پایینتر از معیارهای کیفی مجله بوده است، پاسخ و نظری دریافت خواهند کرد. این تبصره شاید از اصل متن فوق مهمتر باشد که نگاه ما هم نگاهی است در کنار سایر نگاهها؛ طبیعتاً نه حکم قطعی است و نه نگاهی از بالا به پایین. مشاورهای است همدلانه با معاشران شعر امروز و با امید و آرزوی رشد شعر و شاعرانی که طرف این تخاطب قرار میگیرند.
همراهان گرامی وزن دنیا، اشعار شما به دست ما رسید:
سپنتا حاج محمدرضا، علی مطری، رضا مهرپویا، شیما آبیاری، عذرا ویسی، علی حسینی، امیر تقوی، احسان محسنیاصل، عبداله محمدزاده سامانلو، علیرضا خلیلیان، حسام حسینیزاد، سیمین حیدریان، حسن عادلی، افشین توکلی، امید بشردوست، محسن حسینی، آرش ثابتی، الهه جعفری، حسین بوژانی، متینه شاهینی و ...
حسام ربانی
...
منم که شهرهی خلقم به غصههای عدیده
منم که کورهی خشمم ز دستِ رنجِ دریده
همیشه بین تجارب و عمر نیست تناسب
شبیهِ پختهی نارس شبیهِ طفلِ خمیده
برای کَتبِ ملالم ز دستِ خلق ، نیاز است
به قُلزُمی ز مُرکَّب وَ صد هزار جریده
منم شبیهِ ولیدی که خورده سیلیِ ناحق
و مانده روی غرورش هنوز جایِ کشیده
منم چو ذره آبی که از برودتِ آتش
خلافِ طبعِ همیشه، به حدّ جوش رسیده
اگر مثابه فصلم، شبیهِ فصلِ خزانم
که جز وصال نخواهد که جز فراق ندیده
مجتبی خرسندی
متولد ۱۳۷۲، بروجرد
ملامت
منی که بار سفر بسته بودم از آغاز
نگاه خویش به در بسته بودم از …