موزهی یهود برلین، ساختمان کج و معوج (منکسر) با نمای روی-تیتانیوم است که با معماری دنیل لیبسکیند معمار لهستانی یهودیالاصل تبعهی آمریکایی (متولد ۱۹۴۶ میلادی-شهر لودزی)، با الهام از واقعهی هولوکاست- کشتار یهودیان و تاریخ آنها از قرن چهارم میلادی تا به امروز- در شهر برلین آلمان (در قلب و پایتخت فاشیسم حکومت نازی) در پاییز سال ۲۰۰۱ فعالیت خود را آغاز میکند.
حتی قبل از اینکه این موزه بازگشایی شود تقریباَ بیش از ۳۵۰ هزار نفر، فضایهای خالی ساختمان را بازدید کرده بودند. برای دانستن پیشینهی موزه باید اندکی به عقب بازگشت. موزهی اصلی یهود در سال ۱۹۳۳ تأسیس شد، اما در سال ۱۹۳۸ در دوران حکومت نازیها در شرایطی که زمان طولانی از باز شدن آن نمیگذشت بسته شد. متاسفانه، این موزه تا سال ۱۹۷۵ خالی باقی ماند در این زمان یک گروه فرهنگی از یهودیان قول دادند دوباره آن را بازگشایی کنند تا موزه تلاشی برای حضور دوبارهی یهودیان در برلین باشد اما باز هم این اتفاق میسر نشد. ایدهی ساخت موزهی یهود برلین به دههی ۸۰ باز میگردد. در سال ۱۹۸۷ شورای شهر برلین تصمیم میگیرد یک موزه مختص اشیای یهود با حفظ موزهی قبلی و مدنظر قرار دادن موزهی جدید طراحی شود. برای این کار دولت برلین با همکاری دپارتمان موزهی یهود، بین سال های ۱۹۸۸ و ۱۹۸۹ میلادی مسابقه-ای برای گسترش این موزه با هدف بازگشت یهودیان در برلین بعد از جنگ جهانی دوم ترتیب داد. طرح دنیل لیبسکیند در میان دیگر معماران مشهور بینالمللی به عنوان طرح برگزیده اعلام شد. هیئت داوران اصلیترین دلیل انتخاب طرح را بدیع بودن آن دانستند چرا که در میان طرحها، طرح لیبسکیند تنها پروژهای بود که یک طرح تفصیلی را به عنوان ابزار مفهومی رسا به نمایندگی از زندگی …
