شادکار: آقای پرلمن، با سلام. سپاس از اینکه مجال این گفتگو با مجله هنرنگار را به ما دادید. ما در اینجا (بهصورت مجازی و آفلاین) و در برابر شما، سعید خاقانی، استاد دانشکده معماری دانشگاه تهران، و مهدی شادکار، پژوهشکر و دانشجوی دکترای معماری دانشگاه تهران، و مدیرمسئول فصلنامه هنرنگار هستیم.
در سال ۲۰۱۵ همزمان با پنجاهمین سالمرگ لو کوربوزیه، نمایشگاه «اندازهی انسان[۱]» در مرکز بوبورگ (مرکز پمپیدوی پاریس) برای چندین ماه برقرار شد، و سال بعد از آن در ۲۰۱۶ نیز یک همایش علمی بینالمللی چند روزه نیز دربارهی او در همانجا برگزار شد. در همان زمانها بود که سه کتاب در فرانسه دربارهی این معمار به چاپ رسید از جمله کتاب خود جنابعالی با عنوان «لو کوربوزیه؛ یک جهانبینی سرد» و من خوشحالم این خبر خوب را به شما بگویم که ترجمه فارسی این کتاب به تازگی در ایران به چاپ رسیده است.
با این حال، به تازگی و در سال ۲۰۲۰ کتابی شامل مجموعه مقالات به کوشش رِمی بدوئی[۲] منتشر شده است با عنوان «لو کوربوزیه ۱۹۳۰ - ۲۰۲۰، جنجال، خاطرات و تاریخ[۳]» که کمابیش شامل مقالاتی دربارهی زندگی سیاسی لو کوربوزیه است.
اگر مایل باشید گفتگو را از همین نقطهی عطف ۲۰۲۰ آغاز کنیم -و شاید هم به همین نقطه به پایان برسانیم. نظر شما دربارهی این کتاب جدید چیست؟
پرلمن: سلام بر شما. و سپاس از این گفتگو. بسیار شادمان و البته شگفتزده شدم که کتابم را به فارسی ترجمه کردید. امیدوارم برای خوانندگان فارسی زبان مفید باشد. و اما بعد. اثر «لو کوربوزیه ۱۹۳۰ - ۲۰۲۰، جنجال، خاطرات و تاریخ» (انتشارات تالاندییه، ۲۰۲۰) در ادامهی همان همایش نوامبر ۲۰۱۶ در مرکز ژرژ پمپیدو بود که خودِ این همایش، در ادامهی نمایشگاه سال ۲۰۱۵ بود که یک جنجال بزرگ در …
