انفجار در فراموشخانه

شعر معاصر ایران دست‌کم در دو بزنگاه مهم تاریخی نقشی بیش از یک بیان هنری و کنشی هنرمندانه را بر عهده داشته، یا گرفته است: انقلاب مشروطه و مبارزات دامنه‌دار سیاسی از دهه‌ی ۲۰ تا انقلاب ۵۷. همین رسالت جبری یا اختیاری تاریخی که بر دوش شعر ما بوده، گواهی است بر آن که تعریف، هدف، فحوا و تأثیر سرایش شعر در کشورمان همواره معنایی متفاوت از مبناهای بوطیقایی و تاریخ ادبیاتی و مکتب‌شناسانه داشته است. نه این‌که در این امر استثناء باشیم در دنیا؛ ولی هر آن قوم و مملکتی که در این خصلت با ما همانندی دارند، سرشت و سرنوشت و سرگذشتی کم‌وبیش همسان با میهن ما نیز داشته‌اند. شعر برای ما در این صد‌و‌اندی سال، یک رسانه بوده است و شاعرانش عمدتاً …