تو مُردهای
و مرگت کوهیست
که هر چه بر آن خاک میریزم
بزرگتر میشود
آن شرلی
و سالها طول کشید بفهمم
درختی که زرد نمیشود
مُرده است
آن شرلی
پلنگی زخمیام
که بازگشتهام
تا در آغوشت
منقرض شوم
آن شرلی
حالا که نیستم
پیراهنم را اتو بزن
دکمههایم را ببند
کفشهایم را برق بینداز
بُگذار
نبودنم مرتب باشد
آن شرلی
من اما به آسمان خیرهام
به شب
به تنهایی
و هر دو نیمهی ماه
تاریک است
آن شرلی
درختی آنقدر خسته است
که خود را قطع کرده
تا بر کُندهاش بنشیند
آن شرلی
ما
چون تکههای چوب
بر دریا سرگردانیم
و حتی نمیتوانیم غرق شویم
آن شرلی
مینشینم روی مبل
دکمه را فشار میدهم
که شکنجهگرم را روشن کنم
اخبار چیزی از من نمیگوید
اخبار، اخبار را میگوید
که خبرها را پنهان کند
Eli
میخواهم
طوری زندگی کنم
که عاقبتم را هیچکس نبیند
Eli
و قلبم باتلاقیست
که هر چه را دوست میدارد
غرق میکند
Eli
و اعتراف میکنم
که قرنهاست
لبهایمان را
مثل ماهیها تکان میدهیم
و هیچ هیچ هیچ نمیگوییم
Eli
ما با کدام امید
به ساعتهایمان نگاه میکنیم
وقتی زمان برای مرگ کار میکند
Rghaf