![کتاب اقلیت اثر فاضل نظری کتاب اقلیت اثر فاضل نظری](https://img.taaghche.com/frontCover/160.jpg?w=200)
بریدههایی از کتاب اقلیت
۴٫۵
(۱۷۹)
ﻣﻘﺼﺪﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭ ﺷﺎﻡﺗﺎﺭ
ﻫﻴﭻ ﺩﻟﻲ ﻋﺎﺷﻖ ﻭ ﺩﭼﺎﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﭼﺸﻢ، ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﻣﻲﺭﻭی ﻭ ﺍﺑﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺮﺩ!
ﭼﺸﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺷﻚﺑﺎﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺗﺸﻨﻪﻟﺒﻲ ﻣﺴﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﺳﺮﺥ ﻧﺎﮔﻮﺍﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ!
ﺗﺸﻨﻪﻟﺒﻲ ﻣﺴﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻥ
ﺁﻳﻨﻪ ﺑﺎ ﺳﻨﮓ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺗﺸﻨﻪﻟﺒﻲ ﻣﺴﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻥ
ﻭﻋﺪﺓ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﺮ ﻣﺰﺍﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺗﺸﻨﻪﻟﺒﻲ ﻣﺴﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻥ
ﺗﺸﻨﻪﻟﺐ ﻣﺴﺖ ﺑﻲﻗﺮﺍﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺷﻴﻬﺔ ﺍﺳﺒﻲ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ
ﺷﻴﻬﺔ ﺍﺳﺒﻲ ﻛﻪ ﺑﻲﺳﻮﺍﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
احمد زرگانی
ﺁﺯﺭﺩﮔﺎﻥ
ﻧﻪ ﭼﻮﻥ ﺍﻫﻞ ﺧﻄﺎ ﺑﻮﺩﻳﻢ ﺭﺳﻮﺍ ﺳﺎﺧﺘﻲ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﻭﻝ ﺑﺮﺍی ﺧﺎﻙ ﺩﻧﻴﺎ ﺳﺎﺧﺘﻲ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﻣﻼﺋﻚ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻳﺄﺱ ﺑﺮ ﻣﺎ ﺳﺠﺪﻩ ﻣﻲﻛﺮﺩﻧﺪ
ﻣﻼﺋﻚ ﺭﺍﺳﺖ ﻣﻲﮔﻔﺘﻨﺪ، ﺍﻣﺎ ﺳﺎﺧﺘﻲ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﻛﻪ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻲﺩﻳﺪی
ﻛﻪ ﻣﻨﻜﺮ ﻣﻲﺷﻮﻳﻢ ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺳﺎﺧﺘﻲ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﺎﻫﻴﺎﻧﻲ ﻧﺎﮔﺰﻳﺮ ﺍﺯ ﺗﻨﮓ ﺗﻘﺪﻳﺮﻳﻢ
ﺗﻮ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯﻳﭽﺔ» ﺍﻫﻞ ﺗﻤﺎﺷﺎ «ﺳﺎﺧﺘﻲ ﻣﺎ ﺭﺍ!
ﺑﻪ ﺟﺎی ﺷﻜﺮ، ﮔﺎﻫﻲ ﺻﺨﺮﻩﻫﺎ ﺩﺭ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ
ﭼﺮﺍ ﺳﻴﻠﻲﺧﻮﺭ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﺩﺭﻳﺎ ﺳﺎﺧﺘﻲ ﻣﺎ ﺭﺍ؟
ﺩﻝ ﺁﺯﺭﺩﮔﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺍﻡ ﺁﺗﺶ ﺍﻓﻜﻨﺪی
ﺑﻪ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﻧﺸﺎﻧﺪی، ﺳﻮﺧﺘﻲ ﺗﺎ ﺳﺎﺧﺘﻲ ﻣﺎ ﺭﺍ!
احمد زرگانی
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺩﺭ ﺷﺐ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﺧﺎﻙ ﺭﻳﺨﺘﻪ ﮔﺎﻫﻲ
ﺑﻮﺳﺔ ﺍﺑﺮی ﻛﻪ ﺩﻝ ﺳﭙﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﻣﺎﻫﻲ
ﺧﻂ ﺑﻪ ﺧﻂ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻦ ﻣﮋﺓ ﺗﻮﺳﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻛﻮﻩ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻛﺎﻫﻲ
ﺯﻟﻒ ﺗﻮ ﻭ ﻋﻤﺮ ﻣﻦ؟ ﭼﻪ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺍﺯی!
ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﻭ ﺣﺎﻝ ﻣﻦ؟ ﭼﻪ ﺭﻭﺯ ﺳﻴﺎﻫﻲ!
ﻣﺴﺌﻠﺔ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻧﻈﺮ ﺗﻮﺳﺖ
ﻣﻲﻛﺸﻲ ﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻲﻛﻨﻲ ﺑﻪ ﻧﮕﺎﻫﻲ
ﺣﻖ ﻣﻦ ﺍﻳﻦ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻧﺒﻮﺩ، ﺧﺪﺍﻳﺎ!
ﺟﺎﻥ ﻣﺮﺍ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﮕﻴﺮ، ﺍﻟﻬﻲ...
احمد زرگانی
ﻗﺮﺍﺭﻫﺎی ﺑﻲﻗـﺮﺍﺭ
ﻫﻨﻮﺯ ﮔﺮﻳﻪ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺟﻮﻳﺒﺎﺭ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﺒﺎﺭ، ﺍﺑﺮ ﺑﻬﺎﺭی، ﺑﺒﺎﺭ، ﻛﺎﻓﻲ ﻧﻴﺴﺖ
ﭼﻨﻴﻦ ﻛﻪ ﻳﺦ ﺯﺩﻩ ﺗﻘﻮﻳﻢ ﻫﺎ ﺍﮔﺮ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ ﺑﻴﺎﻳﺪ ﺑﻬﺎﺭ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻪ ﺟﺮﻡ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺁﺗﺸﻢ ﺑﺰﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺍی ﻛﺸﺘﻦ ﺣﻼﺝ ﺩﺍﺭ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﻴﺴﺖ
ﮔﻞ ﺳﭙﻴﺪﻩ ﺑﻪ ﺩﺷﺖ ﺳﭙﻴﺪ ﻣﻲﺭﻭﻳﺪ
ﺳﭙﻴﺪﺑﺨﺘﻲ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﻴﺴﺖ
ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺨﻮﺍﻩ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺳﺮ ﺑﺮﺳﺪ
ﺩﻋﺎی ﺍﻳﻦﻫﻤﻪ ﭼﺸﻢﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﻴﺴﺖ
احمد زرگانی
ﺗﻤﺎﺷــﺎ
ﺍﺯ ﺻﻠﺢ ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ ﻳﺎ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﻣﻲﺧﻮﺍﻧﻨﺪ؟!
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪﻫﺎ ﺁﻭﺍﺯ ﺑﻲﺁﻫﻨﮓ ﻣﻲﺧﻮﺍﻧﻨﺪ
ﮔﺎﻫﻲ ﻗﻨﺎﺭیﻫﺎ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺑﺎﻍ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮﻏﺎﻥ ﻗﻔﺲ ﺩﻝﺗﻨﮓ ﻣﻲﺧﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻛﻨﺞ ﻗﻔﺲ ﻣﻲﻣﻴﺮﻡ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺧﻠﻖ» ﺑﺎﺯﺭﮔﺎﻥ «
ﻣﺮﮒ ﻣﺮﺍ ﭼﻮﻥ» ﻗﺼﻪﻫﺎ «ﻧﻴﺮﻧﮓ ﻣﻲﺧﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺭﻭﺯی ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﻛﻪ ﺳﻨﮕﻢ ﻣﻲﺯﻧﻨﺪ ﺍﺯ ﺭﺷﻚ
ﻧﺎﻡ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﺷﻚ ﺭﻭی ﺳﻨﮓ ﻣﻲﺧﻮﺍﻧﻨﺪ
ُ
ﺍﻳﻦ ﻣﺎﻫﻲ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﺗﻨﮓ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﺭﺍ
ﭘﺲ ﻛﻲ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺩﺭﻳﺎی ﺁﺑﻲﺭﻧﮓ ﻣﻲﺧﻮﺍﻧﻨﺪ؟!
احمد زرگانی
ﭘﺎﺩﺷـﺎﻩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻭﻋﺪﺓ ﺑﺨﺸﺎﻳﺶ ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻫﺶ
ﻣﻲﻛﺸﺪ ﮔﻢﺷﺪﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻳﺎﺭﺗﮕﺎﻫﺶ
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺁﻳﻴﻨﺔ ﻓﻬﻢ ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ ﺩﺭ ﺷﻴﺸﺔ ﻭﻫﻢ
ﻋﺎﻗﻼﻥ ﺁﻳﻴﻨﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﺵ ﻭ ﻣﺴﺘﺎﻥ ﺁﻫﺶ
ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺁﺗﺶ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺷﺐ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﺷﺪﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺳﺖ ﺑﻪﺟﺰ ﺩﻟﻬﺮﺓ ﺟﺎﻧﻜﺎﻫﺶ
ﺍﺯ ﻫﻢﺁﻏﻮﺷﻲ ﺩﺭﻳﺎ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻲ ﺧﺎﻙ!
ﻣﺎﻫﻲ ﻋﻤﺮ ﭼﻪ ﺩﻳﺪ ﺍﺯ ﺳﻔﺮ ﻛﻮﺗﺎﻫﺶ
ﻛﻔﻦ ﺑﺮﻑ ﻛﺠﺎ، ﭘﻴﺮﻫﻦ ﺑﺮﮒ ﻛﺠﺎ؟!
ﺧﺴﺘﻪﺍﻡ، ﻣﺜﻞ ﺩﺭﺧﺘﻲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺁﺫﺭﻣﺎﻫﺶ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﮔﺮﺩ ﺑﻪ ﺩﻟﺘﻨﮕﻲ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﺳﻮﺭﺓ ﺗﻮﺑﻪ ﺭﺳﻴﺪﻩﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺴﻢﺍﷲﺍﺵ
احمد زرگانی
ﻣﻴﻬﻤﺎﻧﻲ
ﻛﺒﺮﻳﺎی ﺗﻮﺑﻪ ﺭﺍ ﺑﺸﻜﻦ! ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻲ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ
ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻫﺮﺧﺎﻧﺔ ﺧﺎﻟﻲ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﻲ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ
ﺗﺮﺱ ﺟﺎی ﻋﺸﻖ ﺟﻮﻻﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺷﻚ ﺟﺎی ﻳﻘﻴﻦ
ﺁﺑﺮﻭﺩﺍﺭی ﻛﻦ ﺍی ﺯﺍﻫﺪ! ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻲ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ
ﺧﻠﻖ ﺩﻝﺳﻨﮓﺍﻧﺪ ﻭ ﻣﻦ ﺁﻳﻴﻨﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻣﻲﺑﺮﻡ
ﺑﺸﻜﻨﻴﺪﻡ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ! ﺩﺷﻨﺎﻡ ﭘﻨﻬﺎﻧﻲ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ
ﻳﻮﺳﻒ ﺍﺯ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺼﺮﻳﺎﻥ ﺩﻝﺳﺮﺩ ﺷﺪ
ﻫﻔﺘﺼﺪ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﻣﻲﺑﺎﺭﺩ! ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻲ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ
ﻧﺴﻞ ﭘﺸﺖ ﻧﺴﻞ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﭘﺲ ﻣﻲﺩﻫﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻲ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﻮﺍﻥ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﻔﺮ ﻧﻌﻤﺖ ﻣﻲﻛﻨﻴﻢ!
ﺳﻔﺮﻩﺍﺕ ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﻛﻦ ﺍی ﻋﺸﻖ! ﻣﻬﻤﺎﻧﻲ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ!
احمد زرگانی
ﺭﺍﺯ ﮔﻞ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﻦ، ﺧﻮﻥ ﺟﮕﺮ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺑﻮﺩ
ﺍﺯ ﺩﺭﺁﻣﻴﺨﺘﻦ ﺷﺎﺩی ﻭ ﻏﻢ ﺩﻝﺗﻨﮕﻢ
.ً..
ﺍﻳﻦ ﻃﺮﻑ ﺁﻫﻮ ﺩﻭﻳﺪ، ﺁﻥ ﻃﺮﻑ ﺁﻫﻮ
ﺩﺷﺖ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﻳﺸﺔ ﺷﻜﺎﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﻭﺳﻌﺖ ﺩﺷﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻭﺣﺸﺖ ﺭﻡ ﺍﺳﺒﺎﻥ
ﻏﻨﭽﺔ ﺳﺮﺧﻲ ﺑﻪ ﺭﻫﮕﺬﺍﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺳﺒﺰ ﻭ ﻣﺮﮒ ﺳﺮﺥ ﻣﺒﺎﺭﻙ
ﺩﺷﺖ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻻﻟﻪ ﺑﻲﺑﻬﺎﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﻋﺎﻟﻢ ﻛﺜﺮﺕ ﮔﺸﻮﺩﻩ ﺭﺍﻩ ﺑﻪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻫﻴﭻ ﺑﻪﺟﺰ ﺁﻓﺮﻳﺪﮔﺎﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ!
آیدا
ﻫﻴﭻ ﺩﻟﻲ ﻋﺎﺷﻖ ﻭ ﺩﭼﺎﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﭼﺸﻢ، ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﻣﻲﺭﻭی ﻭ ﺍﺑﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺮﺩ!
ﭼﺸﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺷﻚﺑﺎﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺗﺸﻨﻪﻟﺒﻲ ﻣﺴﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﺳﺮﺥ ﻧﺎﮔﻮﺍﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ!
ﺗﺸﻨﻪﻟﺒﻲ ﻣﺴﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻥ
ﺁﻳﻨﻪ ﺑﺎ ﺳﻨﮓ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺗﺸﻨﻪﻟﺒﻲ ﻣﺴﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻥ
ﻭﻋﺪﺓ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﺮ ﻣﺰﺍﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺗﺸﻨﻪﻟﺒﻲ ﻣﺴﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻥ
ﺗﺸﻨﻪﻟﺐ ﻣﺴﺖ ﺑﻲﻗﺮﺍﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺷﻴﻬﺔ ﺍﺳﺒﻲ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ
ﺷﻴﻬﺔ ﺍﺳﺒﻲ ﻛﻪ ﺑﻲﺳﻮﺍﺭ ﻣﺒﺎﺩﺍ
آیدا
حجم
۳۴٫۷ کیلوبایت
سال انتشار
۱۳۹۰
تعداد صفحهها
۸۸ صفحه
حجم
۳۴٫۷ کیلوبایت
سال انتشار
۱۳۹۰
تعداد صفحهها
۸۸ صفحه
قیمت:
۲۶,۰۰۰
تومان