زندگی ۳.۰؛ انسان‌بودن در عصر هوش مصنوعی

دانلود و خرید زندگی ۳.۰؛ انسان‌بودن در عصر هوش مصنوعی

۴٫۱ از ۱۴ نظر
۴٫۱ از ۱۴ نظر

برای خرید و دانلود   زندگی ۳.۰؛ انسان‌بودن در عصر هوش مصنوعی  نوشته  مکس تگمارک  و خواندن و شنیدن هزاران کتاب الکترونیکی و صوتی دیگر،  اپلیکیشن طاقچه  را رایگان نصب کنید.

دانلود و خواندن کتاب در اپلیکیشن طاقچهدرباره طاقچه بی‌نهایت
افراد طوری دربارهٔ معنای زندگی می‌پرسند که گویی وظیفهٔ کیهان ما است که به هستی‌مان معنا بدهد، مسئله را برعکس کرده‌اند: این جهان ما نیست که به موجودات آگاه معنا می‌دهد، بلکه موجودات آگاه هستند که به جهانمان معنا می‌دهند.
Shanti
شاید هم امیدوار باشند به دستیابی به چیزی نزدیک به نامیرایی از طریق ایجاد نسخه‌های پشتیبان اطلاعات
arash
برای مثال فرض کنید شما رباتی هستید که دسته‌ای از مورچه‌ها ساخته‌اند و در فرایندی بازگشتی خود را بهبود می‌دهید و بسیار باهوش‌تر از آنها شده‌اید و هدف‌هایتان با اهداف آنها مشترک است و در ساخت لانه‌های بزرگ‌تر و بهتر به آنها کمک می‌کنید، تا اینکه سرانجام به هوش سطح بشری و فهمی که اکنون دارید می‌رسید. آیا تصور می‌کنید باقی زندگی‌تان را فقط به بهینه‌سازی لانهٔ مورچه اختصاص می‌دهید، یا فکر می‌کنید به پرسش‌ها و مسائل پیچیده‌تری علاقه‌مند می‌شوید که مورچه‌ها توانایی درکشان را ندارند؟
arash
الن تورینگ و همکارانش، متخصصان بریتانیایی رمزگشایی، در مرکز بیلچلی‌پارک از پیش می‌دانستند زیردریایی‌های آلمانی به کدام کشتی‌های متفقین حمله خواهند کرد، اما تصمیم گرفتند فقط در بعضی موارد دخالت کنند تا قدرت مخفی‌شان لو نرود
arash
زمان لازم برای رفت و برگشت پیام تا آن سوی کرهٔ زمین در حدود ۰.۱ ثانیه است (تقریباً معادل با سرعت اندیشیدن ما انسان‌ها)، پس برای مغزِ ساخته‌شده با هوش مصنوعی که بزرگیِ آن به اندازهٔ زمین باشد، اندیشه‌هایی که به‌راستی در ابعاد جهانی باشد فقط به اندازهٔ افکار مغز انسان می‌تواند سرعت داشته باشد. برای یک سامانهٔ کوچک هوش مصنوعی که در هر یک‌میلیاردمِ ثانیه یک عملیات انجام می‌دهد (این سرعت معمولی رایانه‌های امروزی است)، ۰.۱ ثانیه مانند چهار ماه برای شما است،
arash
دلایل علمی خوبی داریم برای جدی تلقی کردنِ این امکان که حیات و هوش می‌توانند این جهان ما را مطابق با مقاصدشان شکل دهند
Shanti
به نظر می‌آید ضربِ ۳۱۴۱۵۹ در ۲۷۱۸۲۸ خیلی دشوارتر باشد از شناختنِ عکس یک دوست، اما رایانه‌ها خیلی پیش از آنکه من به دنیا بیایم، در حساب از ما انسان‌ها جلو زده بودند، حال آنکه شناساییِ تصویر در سطح انسان همین تازگی‌ها امکان‌پذیر شده است. این واقعیت که کارهای حسی‌حرکتیِ ابتدایی به رغم نیاز به امکانات محاسباتی فراوان ساده به نظر می‌آیند به «پارادکس موراوِک» شهرت دارد، و این‌گونه توضیح داده می‌شود که مغز ما با اختصاص دادنِ مقدار زیادی از سخت‌افزارهای تخصصی -در واقع بیش از یک‌چهارم کل مغز- برای این منظور، سبب می‌شود که این کارها ساده به نظر برسند.
arash
یک ماشین فوق‌هوشمند می‌تواند ماشین‌هایی طراحی کند که حتی از خودش هم بهتر باشند؛ و بنابراین بی‌تردید «انفجار هوش» رخ می‌دهد، و هوش ماشین‌ها از سطح هوش انسان بسیار فراتر خواهد رفت. بنابراین نخستین ماشین فوق‌هوشمند آخرین اختراعی است که انسان به آن نیاز خواهد داشت، (پس از این اختراع، هیچ اختراع دیگری لازم نیست)؛ البته با فرض آنکه این ماشین به اندازه‌ای مطیع انسان باشد که به ما بگوید چگونه باید بر آن تسلط داشته باشیم».
arash
این سطحِ بحرانی جایی است که ماشین‌ها بتوانند کار طراحی هوش مصنوعی را انجام دهند
arash
تازه به فلاپی درایوهای ۷۰ کیلوبایتی عادت کرده بودم که فلاپی‌های کوچک‌ترِ ۳.۵ اینچی با حجم ۱.۴۴ مگابایت برق از سرم پراند، بعد هم اولین هارد درایو خود را خریدم که ۱۰ مگابایت حجم داشت -البته این مقدار برای ذخیره کردن فقط یکی از آهنگ‌هایی که امروز دانلود می‌کنیم به‌زحمت کفایت می‌کند. چند روز پیش که ۱۰۰ دلار برای خریدن هارد درایوی با ظرفیت ۳۰۰.۰۰۰ برابر پرداختم، این خاطره‌های دورهٔ نوجوانی در نظرم غیرواقعی جلوه می‌کرد.
arash