معرفی بهترین کتاب‌های استیون کینگ

داستان درباره‌ی خانواده‌ای سه‌نفره است که برای گذراندن زمستان، مسئول نگهداری از هتلی دورافتاده می‌شوند. پدر خانواده، نویسنده‌ای درگیر گذشته و شکست‌های شخصی ا‌ست، مادر تلاش می‌کند تعادل را حفظ کند و پسرک، توانایی ذهنی خاصی دارد که باعث می‌شود چیزهایی را ببیند که دیگران نمی‌بینند. هتل اورلوک در کتاب، موجودی زنده است؛ حافظه دارد، گذشته دارد و قربانی می‌خواهد. هرچه زمستان پیش می‌رود، هتل بیشتر خودش را نشان می‌دهد و فشار انزوا، گذشته و خاطرات سرکوب‌شده را به سطح می‌آورد.

ایده‌ی نوشتن «درخشش» حاصل تجربه‌ای واقعی است. استیون کینگ سال ۱۹۷۴ شبی را به همراه همسرش در هتلی قدیمی و تقریبا خالی در کلرادو گذراند؛ فضایی ساکت که همان شب، کابوسی الهام‌بخش را برایش رقم زد و به جرقه‌ی اصلی داستان تبدیل شد.

به گفته‌ی خود استیون کینگ، درخشش یکی از شخصی‌ترین رمان‌های اوست. داستان رگه‌های پررنگی از زندگی واقعی کینگ دارد؛ به‌ویژه در دو مضمون اصلی‌اش: اعتیاد به الکل و فروپاشی خانواده. کینگ در اواخر دهه ۱۹۷۰ با اعتیاد دست‌وپنجه نرم می‌کرد و نگران بود این مسئله به همسر و فرزندش آسیب بزند؛ ترسی که مستقیماً در شخصیت جک تورنس بازتاب پیدا کرده است. از همین رو، درخشش نوعی تخلیه روانی برای کینگ محسوب می‌شود؛ تلاشی برای مواجهه با هیولایی که درون خودش شکل گرفته بود.

«درخشش» در قالب رمان و فیلم (به کارگردانی استنلی کوبریک) به شهرتی جهانی رسید. با وجود اینکه اقتباس سینمایی استنلی کوبریک به اثری ماندگار تبدیل شد، اما خود کینگ از آن راضی نبود و معتقد بود فیلم، بیشتر بر تصویر و فضا تکیه دارد و عمق روانی و عاطفی شخصیت‌ها را (آن‌گونه که در رمان شکل گرفته‌اند) به‌درستی منتقل نمی‌کند.

مسیر سبز از آن رمان‌هایی‌ است که آرام شروع می‌شود و تا مدت‌ها رهایت نمی‌کند. استیون کینگ داستان بخش اعدام زندانی در دهه ۱۹۳۰ را روایت می‌کند؛ جایی که پل اجکامب، نگهبان کهنه‌کار، با جان کافی روبه‌رو می‌شود؛ زندانی‌ای محکوم به مرگ که برخلاف ظاهر ترسناکش، مهربان است و توانایی عجیبی در شفادادن دیگران دارد. حضور جان کافی نگاه پل را به عدالت، گناه و بی‌گناهی تغییر می‌دهد و «مسیر سبز» را از راهروی زندان به مسیری اخلاقی و انسانی تبدیل می‌کند.

این رمان در سال ۱۹۹۶ ابتدا به‌صورت شش بخش به‌صورت ماهانه منتشر شد و بعدتر در قالب یک کتاب کامل به چاپ رسید. مسیر سبز اقتباس سینمایی موفقی هم دارد؛ فیلمی به کارگردانی فرانک دارابونت با بازی تام هنکس که امروز یکی از ماندگارترین اقتباس‌های آثار استیون کینگ به شمار می‌آید. فیلم این اثر احساساتتان را بر می‌انگیزد، اما کتاب، مکث دارد؛ مکث‌هایی که به خواننده اجازه می‌دهد فکر، قضاوت و حتی شک کند. «مسیر سبز» نمونه‌ای عالی از این است که چرا نباید استیون کینگ را فقط نویسنده‌ی وحشت دانست.

بیگانه یکی از آن داستان‌های استیون کینگ است که از دل واقعیت شروع می‌شود و قدم‌به‌قدم به کابوس می‌رسد. ماجرا با بازداشت مردی محترم و خوش‌نام آغاز می‌شود؛ کسی که همه شواهد او را به قتلی فجیع مرتبط می‌کنند، درحالی‌که مدارک محکمی برای بی‌گناهی‌اش هم وجود دارد. همین تناقض، داستان را به مسیری می‌برد که در آن منطق پلیس دیگر کافی نیست.

«بیگانه» بیشتر از آنکه دنبال شوک باشد، خواننده را در وضعیت شک و تردید نگه می‌دارد: وقتی حقیقت به دو روایت کاملاً متناقض تقسیم می‌شود، کدام را باید باور کرد؟ جذابیت کتاب دقیقاً در همین تعلیق فکری‌ است. این رمان در سال ۲۰۱۸ منتشر شد و اقتباسی تلویزیونی هم از این اثر ساخته شده است.

داستان از زندگی مردی شروع می‌شود که پس از پنج سال از کما بیدار شده و متوجه می‌شود با لمس افراد یا اشیا می‌تواند چیزهایی از گذشته یا آینده را ببیند. این توانایی در ابتدا گیج‌کننده و حتی ترسناک است، اما خیلی زود پای او را به موقعیت‌هایی می‌کشد که تصمیم‌گیری در آن‌ها ساده نیست.

در این اثر، سیاست، اخلاق و ترس به هم گره می‌خورند. کینگ با ظرافت نشان می‌دهد که نیت خوب، لزوماً به نتیجه‌ی خوب منجر نمی‌شود. این رمان خواننده را وادار می‌کند با پرسشی ناراحت‌کننده روبه‌رو شود: آیا دانستن آینده، مسئولیت ما را کمتر می‌کند یا بیشتر؟ در سال 2002 سریالی اقتباسی از این رمان ساخته شده است.

داستان در شهری کوچک می‌گذرد و از دل زندگی روزمره چند خانواده آغاز می‌شود. یک سگ بزرگ و معمولی که همه او را می‌شناسند، به‌دلیل یک اتفاق ظاهراً ساده، به تهدیدی غیرقابل‌پیش‌بینی تبدیل می‌شود. هم‌زمان، شخصیت‌های انسانی داستان نیز هرکدام درگیر بحران‌های شخصی خود هستند.

«کوجو» بدون مقدمه‌های ترسناک یا عناصر فراطبیعی، تنش می‌سازد. کتاب نشان می‌دهد چگونه مجموعه‌ای از بدشانسی‌ها و تصمیم‌های کوچک می‌توانند به وضعیتی غیرقابل‌کنترل برسند. ترس در این رمان به زندگی عادی نزدیک است. این رمان در سال 1981 منتشر شد و دو سال بعد اقتباس سینمایی آن به کارگردانی لوئیس تیگ ساخته شد.

داستان با ربوده‌شدن پسری باهوش آغاز می‌شود که ناگهان خود را در مکانی مرموز می‌یابد؛ جایی که کودکان دیگری هم حضور دارند و همگی توانایی‌های ذهنی خاصی دارند. این مکان قوانین سخت‌گیرانه‌ای دارد و هدفش چیزی فراتر از نگهداری ساده بچه‌هاست. فضای بسته و کنترل‌شده‌ی مؤسسه، یادآور ساختارهای توتالیتر است؛ جایی که هدف، هر وسیله‌ای را توجیه می‌کند.

«مؤسسه» درباره‌ی عادی‌شدن خشونت سیستماتیک است. کینگ نشان می‌دهد چگونه شر می‌تواند پشت واژه‌هایی مثل «ضرورت» و «امنیت» پنهان شود. این رمان از نظر ساختار روایی سریع و پرکشش است، اما لایه‌های اخلاقی آن، اثر را از یک تریلر ساده فراتر می‌برد.

خانواده‌ای جوان به شهری کوچک نقل مکان می‌کنند و به‌زودی با محلی عجیب در نزدیکی خانه‌شان آشنا می‌شوند؛ جایی که اهالی برای دفن حیوانات خانگی‌شان از آن استفاده می‌کنند. کمی آن‌سوتر، مکانی قدیمی‌تر و رازآلودتر وجود دارد که گذشته‌ای تاریک دارد.

داستان به‌ظاهر ساده پیش می‌رود، اما به‌تدریج وارد لایه‌هایی عمیق از سوگ و انکار می‌شود. «غبرستان حیوانات خانگی» درباره انتخاب‌هایی ا‌ست که در اوج اندوه گرفته می‌شوند؛ انتخاب‌هایی که بازگشتی ندارند. اقتباس‌های سینمایی مختلفی از آن ساخته شده، اما قدرت واقعی داستان در لایه‌های روانی آن است؛ جایی که ترس، از اندوه و انکار می‌آید.

«رهایی از شاوشنگ» شاید امیدوارکننده‌ترین اثر استیون کینگ باشد. داستان اندی دوفرین، مردی که به ناحق به زندان افتاده، به نمادی از مقاومت و امید تبدیل شده است. او برخلاف بسیاری از زندانیان، به‌تدریج راهی برای سازگارشدن با شرایط پیدا می‌کند و روابطی شکل می‌دهد که زندگی روزمره‌ی زندان را تغییر می‌دهد. فیلم اقتباسی این اثر یکی از محبوب‌ترین فیلم‌های تاریخ سینماست. این اثر به‌خوبی نشان می‌دهد که جهان کینگ فقط پر از ترس نیست؛ بلکه پر از انسان‌هایی است که در بدترین شرایط، هنوز به معنا چنگ می‌زنند.

این کتاب مجموعه‌ای از چند داستان است که هرکدام به شکلی متفاوت، مفهوم «شر» را بررسی می‌کنند. قدرت این مجموعه در تنوع لحن و موضوع است. «خون به پا می‌شود» نشان می‌دهد که کینگ در داستان کوتاه، حتی فشرده‌تر و بی‌رحم‌تر می‌نویسد. او فرصت توضیح اضافه ندارد، پس ضربه‌ها دقیق‌ترند. این کتاب برای خوانندگانی جذاب است که می‌خواهند با نسخه‌ی خالص‌تری از جهان فکری کینگ روبه‌رو شوند؛ جایی که ترس، اغلب از دل اخلاق و انتخاب بیرون می‌آید، نه تاریکی و خون.

داستان از زبان پسربچه‌ای روایت می‌شود که توانایی عجیبی دارد. او می‌تواند مردگان را ببیند و از آن‌ها بشنود، اما فقط تا زمانی که «چیزی برای گفتن» داشته باشند. این استعداد، که در کودکی بیشتر شبیه یک راز ترسناک است، خیلی زود پای او را به دنیای بزرگ‌ترها، جرم، خشونت و انتخاب‌های خطرناک باز می‌کند. این کتاب را می‌توان ادامه‌ی علاقه‌ی همیشگی کینگ به «کودکانی با توانایی خاص» دانست؛ اما این‌بار نگاه او تلخ‌تر و واقع‌گرایانه‌تر است. توانایی ماورایی نه یک موهبت قهرمانانه، بلکه باری‌ست که آرام‌آرام معصومیت را فرسایش می‌دهد.

این داستان کوتاه، بخشی از کتاب‌های دنباله‌دار هفت قسمتی «برج تاریک» است، اما حتی بدون آشنایی کامل با آن مجموعه هم قابل‌خواندن است. داستان با سفر مردی تنها آغاز می‌شود که پس از نبردی سخت، زخمی و خسته، وارد سرزمینی ناشناخته می‌شود؛ جایی که صومعه‌ای دورافتاده و گروهی زن مرموز، مسیر او را به شکلی پیش‌بینی‌ناپذیر تغییر می‌دهند.

در ظاهر، روایت حال‌وهوایی فانتزی و ماجراجویانه دارد، اما کینگ خیلی زود لایه‌های تیره‌تر داستان را آشکار می‌کند. «خواهران کوچک الیوریا» درباره‌ی وسوسه، ایمان، فریب و بهایی است که قهرمان برای بقا می‌پردازد. فضای داستان آرام و وهم‌آلود است و ترس نه از خشونت آشکار، بلکه از حس ناامنی و ناپایداری جهان اطراف می‌آید؛ جهانی که قوانینش هر لحظه ممکن است تغییر کند.

در «۱۱.۲۲.۶۳» استیون کینگ به سراغ ایده‌ی سفر در زمان می‌رود، اما تمرکز اصلی او نه بر تکنولوژی، بلکه بر پیامدهای انتخاب است. قهرمان داستان، جیک اپینگ، معلم زبان انگلیسی در آمریکاست که دوست قدیمی‌اش، ال تمپلتون، رازی غیرمنتظره را با او در میان می‌گذارد: در آشپزخانه‌ی رستوران ال، پرتالی زمانی وجود دارد که همیشه به تاریخ ۹ سپتامبر ۱۹۵۸ می‌رود. ال از جیک می‌خواهد وارد این «مسیر زمانی» شود تا از وقوع یکی از سرنوشت‌سازترین رویدادهای تاریخ یعنی ترور جان اف. کندی جلوگیری کند. جیک، که ابتدا مردد است، با پذیرفتن این مأموریت وارد گذشته می‌شود و خود را در زندگی دهه‌ی ۱۹۶۰ جا می‌زند. در این مسیر، او نه‌تنها با چالش‌های تاریخی مواجه می‌شود، بلکه با فرهنگ، انسان‌ها و حتی عشق در آن دوره آشنا می‌گردد، که این رابطه‌ها ثبات او را در انجام هدف اصلی‌اش به چالش می‌کشند. مأموریتی که پیش روی جیک قرار می‌گیرد، ظاهراً ساده است، اما هرچه او بیشتر در گذشته زندگی می‌کند، متوجه می‌شود تغییر تاریخ به این آسانی نیست. گذشته مقاومت می‌کند، رابطه‌ها شکل می‌گیرند و انتخاب‌ها پیچیده‌تر می‌شوند. 11.22.63 داستانی پرکشش درباره‌ی زمان، عشق و بهایی است که برای تغییر سرنوشت باید پرداخت. تلاش برای جلوگیری از ترور جان اف. کندی، بهانه‌ای می‌شود برای تأمل درباره‌ی این پرسش که آیا تغییر گذشته، واقعاً آینده‌ی بهتری می‌سازد؟ یک مینی سریال اقتباسی هم از این رمان ساخته شده است.

«جانشین» یکی از آن داستان‌هایی ا‌ست که استیون کینگ بدون هیولا، خون و ترس‌های آشکار می‌نویسد. داستان درباره‌ی یک زوج جوان است که درگیر مشکلات مالی‌اند و رؤیای یک زندگی آرام‌ دارند. زندگی‌شان معمولی است؛ آن‌قدر معمولی که تصمیمی کوچک می‌تواند همه‌چیز را زیر و رو کند.

ماجرا از جایی شروع می‌شود که نورا، زن داستان، در خانه‌ی مردی سال‌خورده و بازنشسته کار می‌کند؛ مردی که گذشته‌ای مذهبی دارد و حالا، در آستانه‌ی مرگ، با پرسشی عجیب و تکان‌دهنده روبه‌روست. او پیشنهادی مطرح می‌کند که در ظاهر ساده است، اما مرزهای اخلاقی را نشانه می‌گیرد. پیشنهادی که نه ترسناک است و نه غیرقابل‌تصور، اما آن‌قدر سنگین که زندگی این زوج را وارد مسیری تازه می‌کند. کینگ در این داستان خواننده را وادار به فکر کردن می‌کند: اگر پای پول، آینده و امنیت در میان باشد، اخلاق تا کجا دوام می‌آورد؟ آیا عبور از یک خط، همیشه همان‌قدر که تصور می‌کنیم واضح است؟

او این اثر را در سال 2009 برای مجله‌ی Esquire نوشت و در همان سال برنده ی جایزه‌ی ادبی شرلی جکسون شد. ایده‌ی داستان را از نگرانی‌های اخلاقی و تجربیات خودش در سال‌های سخت دانشجویی‌اش الهام‌ گرفته است.

در ارتفاع، داستان حول مردی می‌چرخد که متوجه اتفاقی عجیب در بدنش می‌شود: وزنش به‌طور مداوم کم می‌شود، اما ظاهرش هیچ تغییری نمی‌کند. این پدیده‌ی غیرعادی، زندگی روزمره‌ی او را تحت تأثیر قرار می‌دهد و باعث می‌شود رابطه‌اش با اطرافیانش، همسایه‌ها و جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کند، شکل تازه‌ای بگیرد. داستان به‌جای ترس، روی تجربه‌ای انسانی تمرکز دارد و نشان می‌دهد گاهی تغییرات عجیب، فرصتی برای درک بهتر دیگران و خودمان هستند.